|
Het favoriete rotgevoel
Jouw favoriete rotgevoel is eenzaam zijn
Jij bent vertrouwd, vertrouwd met pijn
Als een kind met een gekwetst gevoel sta je langs de lijn
Dat is voor jou bekend terrein
Maar ik ben er voor jou, ook al jaag je me weg
Weer me af, maak me bang, maar kijk me aan als ik zeg
dat ik toch van je hou, al geloof je dat niet
want jouw angst is de mijne niet.....
Zodra ik jou te na kom, slaat je hoofd alarm
Dit is niet waar. Dit kan niet zijn!
Jouw pantserhart heeft het nog liever koud dan warm
Dat is voor jou bekend terrein
Dus ik beuk op jouw harnas, tot het staal zal bezwijken
ik jouw hart zal bereiken, maar ik heb de tijd...
dus ik hou' van dat harnas. Streel het staal met m'n handen
Laat het roodgloeiend branden tot het open splijt...
Maar ik ben er voor jou, ook al jaag je me weg
Weer me af, maak me bang, maar kijk me aan als ik zeg
dat ik toch van je hou, al geloof je dat niet
want jouw angst is de mijne niet.....
Voel de kou van jouw harnas, de verkleumende kilte
de verlammende stilte van de eenzaamheid...
Maar ik hou van dat harnas, streel het staal met m'n handen
Laat het roodgloeiend branden, tot het open splijt
|
